خبر مرگ "مایکل جکسون"،ستاره مشهور و جهانی آمریکا را که شنیدم کمی ناراحت شدم و قرآن خواندنش با آن صدای دل نشین را به یاد آوردم.اما خارج از فضای حسی،مرگ مایکل جکسون از منظر جامعه شناختی قابل بررسی است.
اینکه در جامعه آمریکا در درجه نخست یک ستاره اینقدر مورد اقبال قرار می گیرد و با آنکه سال ها از فضای ستاره بودن دور بوده است،اینگونه با وی وداع می شود،نشاندهنده بلوغ فکری و اجتماعی جامعه آمریکا است.

جامعه ای که نه در آن احساس حرف نخست را می زند نه انسانیت متعالی.که در آن پول و قدرت منبعث از  منطق حرف نخست را می زند و بس.

اما در همین جامعه وقتی ستاره ای رخت می بندد،وداع با شکوهی با وی به نمایش گذاشته می شود.ظرف 24 ساعت چند خیابان را به نام وی تغییر می دهند،در چند خیایان نام و تاریخ تولد و وفاتش را روی زمین حک می کنند و مجسمه اش را در چند مرکز اصلی آمریکا نصب می کنند.
در ایران اما ستاره ایمان را می سوزانیم[علی دایی،آقای گل فوتبال جهان]،عزت الله انتظامی قلبش می گیرد از بی مهری ها،دکتر حسین بشیریه،استاد دانشگاه و نخبه تئوری سیاسی از ایران به حالت قهر می رود،شجریان دیگر دوست ندارد در ایران بخواند،حسین پناهی می میرد و کسی ککش نمی گزد،هنوز مقبره تختی پشت توالت ابن باویه است،خسرو شکیبایی می میرد و برخی از دوستان و هنرمندان هم بر سر مزارش نمی روند.اینها نشانه چیست؟آیا جز این است که در همان جامعه ای که مدعیان شرقی و منتقدان بی انصاف معتقدند احساس و قدردانی معنایی ندارد،امروز روز احساس و قدردانی به زیباترین وجه به نمایش جهانیان در می آید.و جز این است که آنها زودتر راه زندگی اجتماعی و بالندگی فکری را فرا گرفته اند و ما اندر خم کوچه شعار و تزویر و ریا و حسادت؟!
باید برای مرگ مایکل جکسون گریست،نه از آن جهت که مایکل جکسون مرد،که از آن جهت که ما کجاییم و آنها کجایند.آنها چگونه قدردانند و ما چقدر نا قدر دان.

    

آیا این حدیث که در تصویر بالا آمده است واقعا از پیامبر گرامی اسلام است؟پیامبر رحمتی که نامش تداعی کننده رحمت و مهربانی است نه خشم و تحجر.کسانی که اینگونه از دین سو استفاده می کنند چه جوابی در پیشگاه الهی دارند؟این چه تدبیری است برای عفاف و حجاب؟آیا این نه آن است که نامش تحجر و جمود نامند؟وای بر ما و وای بر مسوولین عقیدتی سیاسی بیمارستان فاطمه الزهرای نیروی انتطامی.

میزان اهمیت جنایاتی که این روزها در غزه رخ می دهد برای سران کشور های عربی که منافع زیادی در تلاویو دارند و با اسرائیل روابط زیر زمینی و دوستانه دارند به وضوح در این فوتوکاریکاتور به تصویر کشیده شده است و مشهود است.از دوست خوبم "رضا مهدوی" برای ارسال این فوتوکاریکاتور متشکرم.

                  و...

نیم نگاه

از آنجایی که گاهی یک عکس می تواند به جای چندین گزارش یا مقاله حرف برای گفتن داشته باشد،تصمیم گرفته ایم در اندیشه پویا،هر از چند گاهی از عکس ها به عنوان یک پست ویژه استفاده کنیم.

نخستین پست به مخاطبان ارائه می شود.

   و....

روز جمعه پیکر «مهستی» خواننده زن ایرانی و به تعبیر هواداران اش"بانوی صدای ایران" در حضور شهردار لس آنجلس که یک ایرانی است، با شکوهی خاص تشییع و به خاک سپرده شد.چون معمولا" همه چیزی رو نمی شود توصیف کرد و گاهی عکس ها گویای همه چیز است،عکس هایی از این مراسم با شکوه را مشاهده کنید.